Showing posts with label Pashto Shayari. Show all posts
Showing posts with label Pashto Shayari. Show all posts

قصیده د بي بي فاطمة الزهرا (س) شاعر روشن علی بنگش



 قصیده د بي بي فاطمة الزهرا 

چې حاصل راته په برخه سعادت ستا د مدحت دے 

چی دا مې ته ئې وسیله ځکه په ما د خدائے رحمت دے

تصور کښې مې تندے دے ستا درشل ته رسولے

 راته دغه فقيري زياته له تخت د سلطنت دے

چې کوم چاوے ځورولې د نبي حديث موجود دے

 په هغوې د خدائے عذاب دے په هغوی د خدائے لعنت دے

د رسول د خولې فرمان دے ته زما د ځان حصه ی

 څوک چې ځان امتي بولي پرې واجب ستا محبت دے

تور مخونه به ولاړ وي په حساب د محشر ورځي

 په دنیا کښې تاسره چې کوم چا کړئے عداوت دے

في لاريب هغه څوک به د جهنم په لمبو سوزي

 کوم یو چا چې دلته تاته رسولي اذیت دے

که هر څومره توبه کار شي خپلو کړو باندې پښيمان شي ستا دښمن خو آخرت کښې هم محروم له شفاعت دے

د بابا جگر گوشه ی ته بتول ئ صديقه ئ

 تل د صبر شکر کړے په خپل ژوند کښې په غربت دے

ستا احسان چې فراموش کړي مسلمان به بې وفا وي

 دا اسلام چې نن قائم دے ستا د ذات په بدولت دے

ستا بابا روح الامین دے ستا خاوند امام مبین دے

اے بي بي خلد برین ستا د زامنو ملکیت دے

ستا د ذات په فضيلت خو گواهي د انما دے

لویه برخه ستا د ژوند خو په تقوي او تلاوت دے

بي ركوعه بې سجوده ستا په یاد کښې نمونځ ادا کړم

دستا ذکر ما د پاره لوئے ثواب د عبادت دے

حسنين چې په جهان کښې بې مثال او بې ثاني دي

ستا د مينې خاصیت دے ستا د غیږې تربیت دے

فاطمه چی اذيت كړي لکه ما چې اذيت کړي

زمانې نه د نبي د خولې تاکید او وصیت دے

د سائيل په جامه راشي جبرائیل هم د ستا درته

 د ستا څومره لویه برخه د ستا څومره شان اوچت دے

تاسره می ټول نسبت دی ته مرکزی ته محوری

 نبوت که ولایت دے که بې مثله امامت دے

په دانې دانې د ذكرئ مشغول واړه عالم دے

دا تسبیح په حقيقت کښې ائے بي بي د ستا سنت دے

که بابا د ستا قرآن دے پکښې ته سوره یٰسین ئ

اعتراف کښې ټول عالم د ترابده د عصمت دے

دین اسلام که نن موجود دے په سبب ستاد وجود دے

ستا گفتار او ستا کردار خو سرمایه د شریعت دے

تقدس او طهارت دې د قرآن کلام رڼا کښې

 ستا صورت په حقیقت کښې د پاکوالي علامت دے

گنهکاریم روسیاه يم زه روشن دې امیدواریم

د کرم نظر خواستگاریم ستا اختیار کښې شفاعت دے

دہ شاعر روشن علی بنگش یو څو شعرونه


جانانه ستا کوڅې نه صبرولے نه شم زړه 
په هیڅ صورت ئې زۀ ایسارولے نه شم زړه
 

په خوښه چې دې وړلو اوس ئې ولې غورځوې 
صفا به دې وئيل چې زه ساتلے نه شم زړه

چې بل دردمند د پاره پکښې نه لری څۀ درد 
هغه ته خو زه هیڅ کله وئیلے نه شم زړه

دروړم ئې په ګوګل کښې ښۀ صحيح او سلامت 
خو روغ ستا د محفل نه بهرته وړلے نه شم زړه

روشنه دا خپل زړه به زړۀ اونه کنم هرگز 
په غم نې د غمژن چې زورولے نه شم زړه

ده شاعر روشن علی بنګش په زړه پورې شعرونه

 


کۀ سمه ژوبله ژوبله ده سپين غر په وینو سُور دے 
د زړۀ سره سره مي هم ځيګر په وینو سُور دے

د نور وجود ئې څۀ کوې تپوس د پرهرونو 
چې زړۀ د  پښتونخوا دے پیښور په وینو سُور دے

شاعر يمۀ د شوق سترګه په څه باندې خوړه کړم
 زما د سیمې هر ښکلے منظر په وینو سور دے

حالات راته راوړی پرله پسې چې ده غم زېری
د ژوند هر یو سحر او ماذیګر په وینو سور دے

چې زړونونه د مينې کډې لاړې نو دا ځکه                                  
 ګرېوان په وینو سور دے د چا سر په وینو سور دے              

                روشنه د مئينو پیغامونه ځکه نشته          
لمبې په چينار پورې دی ګودر په وینو سور دے